Tokajski region winny, oficjalnie noszący nazwę Pogórze Tokajskie (Tokaj-Hegyalja) ogłoszono w 2002 roku Miejscem Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jako ośrodek produkcji win zbotrytyzowanych, ma on wiele unikalnych walorów:
- nieporównywalne warunki  glebowe i mikroklimat: glina lub less przykrywające warstwę wulkanicznego podglebia, mikroklimat stworzony przez słoneczne południowe stoki, bliskość rzek Cisy i Bodrogu, sprzyjające rozwojowi szlachetnej pleśni (Botrytis Cinerea), czego następstwem jest obsychanie winogron na krzakach (pożytkowane przy tworzeniu win Aszú),
- rdzenne odmiany winorośli uprawiane tu od stuleci: Furmint, Hárslevelû oraz Sárga Muskotály,
- rozległa sieć wykutych w skale piwnic, w których utrzymuje się stała temperatura około 12°C i wysoka wilgotność około 95%, idealne dla dojrzewania win,
- rozwinięty system apelacji, którego wprowadzenie w XVIII w. wyprzedzało epokę:

1. 1571 pierwsza znana wzmianka o winach Aszú,
2. 1630 Máté Sepsy Laczkó opisał stosowaną do dzisiaj metodę tworzenia win Aszú,
3. 1655 ustalone zostały zasady ręcznego zbioru zbotrytyzowanych winogron Aszú,
4. 1737 królewski dekret wyznaczył granice regionu winnego,
5. 1772 na Pogórzu Tokajskim powstała pierwsza w świecie klasyfikacja winnic,

- Wiedza i umiejętności ludzi wychowujących się w tradycji winiarstwa gromadzone i przekazywane od wielu pokoleń.

Nazwy
Tokaj jest nazwą głównego miasta regionu. Leży przy ujściu Bodrogu do Cisy. Użycza ono swej nazwy także regionowi określanemu jako Tokaj-Hegyalja (Pogórze Tokajskie). „Tokaji” zaś to przymiotnik (w języku węgierskim często tworzy się przymiotniki przez dodanie „i” do rzeczownika, np. Eger i Egri). Używa się go mówiąc o winach tokajskich, np. Tokaji Aszú. Niekiedy można się spotkać też jeszcze z przestarzałą pisownią “Tokay”.

Główne fakty: